درباره باطن پلید من!
چندی است که بعضی جاها می خوانم و می شنوم که می گویند نویسنده تورجان، در هفته های پس از انتخابات، باطن پلید خود را آشکار کرده و رسماً به حمایت از نامزد مورد علاقه اش میرحسین موسوی به پا خواسته است. باید به عرض این دوستان برسانم که من در ایام انتخابات با وجود فشارهایی که بود، تصمیم جدی داشتم که از حمایت علنی از میرحسین بپرهیزم. دلیلش را هم در پاسخ یکی از کامنت ها خدمت دوستان گفتم.
من به دلیل تعلق به دو قشر روحانیت و خانواده شهدا از هرگونه ورود به نزاع های انتخاباتی پرهیز دارم. معتقدم که نباید پشتوانه معنوی این دو قشر را برای جدال های انتخاباتی هزینه کرد. این به زیان کشور است. از همین رو با عملکرد هر دو جناح در این دو مسأله مخالف بوده ام. با حمایت نهادها و شخصیت های روحانی و حوزوی از کاندیدای خاص مخالف بوده ام. از هزینه کردن خانواده شهدا در ایام انتخابات بیزار بوده ام و با وجود علاقه دیرینه ای که به میرحسین داشته و دارم، کوچک ترین حرکتی در دفاع از وی نکردم و به قول دوستان مذکور، باطن پلید خود را پنهان نگه داشتم!
درباره احمدی نژاد هم حرف های زیادی دارم که پس از فروکش کردن شرایط کنونی خواهم گفت. این را هم بگویم که دیروز پس از مدت ها بی خبری از محمد رضا یزدان پناه عزیز شنیدم که او را هم به خیل بازداشتی ها ملحق کرده اند. آخرین باری که با هم حرف زدیم، هر دو معتقد بودیم که ظاهراً دوستان حاکم قصد دارند نگذارند دیگر کسی هوس گرم کردن تنور انتخابات به سرش بزند! فقط می ترسم که با تداوم اوضاع کنونی، آقایان سراغ دوستان خود هم بروند و هم جناحی ها و هم حزبی های خود را هم بگیرند. ظاهراً عنان از کف داده اند!
